Es paar Tag speter heimer üs uf d Suechi nach Steine gmacht. D Wäuder si ja hie eigentlech vou Chempe aber di meiste hei mir nid so gfaue oder si eifach z gross gsi zum umelüpfe. Zum Glück hei am Anders sini Eutere es Stück Waud (aso es isch grösser aus 3x5 Meter..) u de simer das ga dürforschte. Aso mis Outo het wider mau aus müesse gä, es isch doch würklech kes Amphibiefahrzüg aber es het Talänt! U so heimer de es paar Steine gfunge, wo üs passt hei.
| so, fertig! Ah nei, no nid.. |
Ja, es wär schön gsi, wes mit däm scho erlediget wär gsi. Wüu irgendwie heimer eifach nid so rächt gwüsst, wie mers söue aagattige. Mir hei zwar i jedem Garte irgend sone Steiegge gseh, wo üs no gfaue het, aber das het sech aus nid so uf üse Bitz la übertrage. U so si d Tage ids Land zoge... bis mer am Samsti hei beschlosse: So, itz! I ha Regie gfüehrt (wi immer..) u der Anders het Steine arrangiert. Mir hei Chies vom (festgstampfete) Wäg wider entfernt (...) u hei das zum Uffüue brucht. När seckwiis Härd drüber u no spontanerwiis Boumrinde a Rand. D Pflänzli hei nämlech scho gwartet vor der Hustüür.
| Ändlech! |
Es isch GENAU so usecho, wie mir üs das hei vorgsteut! Itz wärs eifach schön, wenn's würd ufhöre rägne und's ändlech e chli wermer würd, de chönnt das Züg o aständig wachse...